Keywords
burns
children health
How to Cite
Abstract
Burns in children is a medical, social and economic problem. Baby’s skin is very sensitive to thermal factors. The most common cause of burns is hot water. Less frequent ones are: direct contact with flame, hot objects or corrosive substances. The most common areas of burns are limbs and torso. The biggest age group among people suffering from burns are children between first and second year of life. The treatment for burns in children is significantly different from that of burned adults. Immediate proper first aid to burned child and the ability to deal with an incident at the scene of the accident have big effect on further treatment and rapid recovery. Prognosis for the treatment of burns is directly related to the extent of burns and on its basis, the decision is made about outpatient or inpatient treatment. Quality of first aid given to the patient depends on the basic medical expertise of the person providing the first aid. It should be given as soon as possible in accoradance with basic rules, so it is important to have the basic and necessary knowledge about how to handle your child’s burn.References
Factsheet: Contact Burns and Scalds, European Child Safety. Available from URL: http://www.childsafetyeurope.org/publications/ info/factsheets/contact-burns- and-scalds.pdf (cited 08.11.2017).
Kawalec A, Pawlas K. Struktura oparzeń wśród dzieci na Dolnym Śląsku (Polska) w latach 2010–2012. Probl Hig Epidemiol 2014; 95(2): 394–399.
Jankowski A, Mańkowski P, Kaźmierski M. Rola lekarza rodzinnego w leczeniu oparzeń. Lek Rodz 2002; 11: 34–38.
Strużyna J, red. Wczesne leczenie oparzeń. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL; 2006.
Buchfelder M, Buchfelder A. Podręcznik pierwszej pomocy. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL; 2008.
Osemlak P, Szczepińska-Sobutka J. Medycyna ratunkowa w oparzeniach u dzieci. Rocz Dziec Chir Uraz 2003; 7(1): 117–123.
Puchała J, Spodaryk M, Jarosz J. Oparzenia u dzieci – od urazu do wyleczenia. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego; 1998.
Jakubaszko J. Ratownik medyczny. Wrocław: Górnicki Wydawnictwo Medyczne; 2007.
Andrzejewska E, Chilarski A. Zarys zagadnień chirurgii wieku dziecęcego. Łódź: Polskie Towarzystwo Chirurgów Dziecięcych; 2009.
Stoy WA, Platt TE, Lejeune DA. Center for Emergency Medicine: Ratownik medyczny. Jakubaszko J, red. wyd. pol. Wrocław: Elsevier Urban & Partner; 2013.
Grey JE, Harding KG. Leczenie ran w praktyce. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL; 2010.
Zając A, Pałka-Błaszczak J. Usuwanie ciał obcych ze skóry i zaopatrywanie niewielkich ran. Niewielkie oparzenia. W: Pietrzyk J, Szajewska H, Mrukowicz J, red. ABC zabiegów w pediatrii. Podręcznik dla studentów medycyny, pielęgniarek i lekarzy. Karaków: Medycyna Praktyczna; 2010.
Puchała J, Strużyna J. O standardach i strategii postępowania w oparzeniach w Polsce i w krajach Europy Zachodniej. Cz. I i II. Stand Med Pediatr 2002; 4(9): 512–521.
Atkinson P, Kendall R, Renburg L, i wsp. Medycyna Ratunkowa. Jakubaszko J, red. wyd. pol. Wrocław: Elsevier Urban & Partner; 2012.
Goniewicz M. Pierwsza pomoc. Podręcznik dla studentów. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL; 2011.
Nichols DG, Yaster M, Schleien Ch, i wsp. Złota godzina – algorytmy postępowania w stanach nagłych u dzieci. Wrocław: Elsevier Urban & Partner; 2013.
Draelos ZD, Pugliese PT. Fizjologia skóry – teoria i praktyka. Pytrus B, red. wyd. pol. Wrocław: MedPharm Polska; 2014.
Jethon J. Leczenie oparzeń. Med Prakt 2000; 7: 27–28, 83–86.
Andrzejewska E. Postępowanie w oparzeniach u dzieci. Dostępny na URL: http://usk4.umed.lodz.pl/pliki/CHIRURGIA%20DZIECIECA/oparzenia.pdf (cyt. 23.10.2015).
Górkiewicz-Petkow A. Podstawowe zasady postępowania terapeutycznego w przypadkach powierzchownych oparzeń skóry. Ordynator Lek 2002; 12: 44.
Koszowski M. Ratownictwo w oparzeniach. Na Ratunek 2008; 2(3): 36–37.
Ciećkiewicz J. Ratownictwo medyczne w wypadkach masowych. Wrocław: Górnicki Wydawnictwo Medyczne; 2005.
Rao BR, Hoffman RS. Caustics and batteries. In: Goldfrank LR, Flomenbaum NE, Lewin NA, et al., eds. Goldfrank‘s toxicologic emergencies. New York: McGraw-Hill; 2002.
Celińska-Cedro D. Zasady postępowania w chemicznych oparzeniach przełyku i żołądka u dzieci. Stand Med Lek Pediatr 2002; 4(3): 123–125.
Misiewicz J. Podręcznik ratownictwa. Warszawa: Zarząd Główny PCK; 1938.
Szajewski J, Feldman R, Glińska-Serwin M, i wsp. Leksykon ostrych zatruć. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL; 2000.
Bates N, Edwards N, Roper J, et al. Paediatric toxicology. Handbook of poisoning in children. London: Macmillan Reference Ltd.; 1997.
Karwowski A, Frączak M. Chirurgia przełyku. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL; 1999.
Bogdanik T, Bielski J. Toksykologia kliniczna. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL; 1998.
Briggs SM, Brinsfield KH. Wczesne postępowanie medyczne w katastrofach. Podręcznik dla ratowników medycznych. Zawadzki A, red. wyd. pol. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL; 2007.
Zawadzki A. Medycyna ratunkowa i katastrof. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL; 2011.
Goździk-Żołnierkiewicz T, Bruzgielewicz A. Oparzenia dróg oddechowych prowadzące do zaburzeń wentylacji. Oparzenia chemiczne przełyku. Terapia 2001; 9: 39–41.
Niedzielska G. Zatrucie środkami żrącymi. Ostre zatrucie dzieci. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL; 2000.
Campbell JE. International trauma life support – Ratownictwo przedszpitalne w urazach. Cholerzyn: Medycyna Praktyczna; 2009.