Keywords
education
qualifications
competences
How to Cite
Abstract
Background. The strategy of post-graduate nursing education should consider qualifications vital for health care provision, nurses’ educational needs and the requirements of students, both in terms of course’s organization and further application of knowledge in professional practice. Considering the above and demographics in Poland (according to the 2013 data from the Polish Central Statistical Office, people over 65 comprised 15% of the Polish population and this number will have grown to 22.4% in 2020 [1]) measures must be undertaken to guarantee the provision of comprehensive geriatric care, including appropriate staff training. One of the ways of achieving this objective was the introduction of the “Comprehensive nursing care of patients with common conditions of the elderly age” specialist course, subsidized from the European Social Fund as a part of the Human Capital Operational Program (2013–2015), beneficiary of which was the Center of Postgraduate Education for Nurses and Midwives. Objectives. The purpose of the study was to present the participants’ assessment of the organization and outcomes of the “Comprehensive nursing care of patients with common conditions of the elderly age” specialist course. Material and methods. The study was carried out using the diagnostic poll method with a questionnaire developed in the Center, in the period September–November 2014 in a group of 60 people (30 from Warsaw and 30 from Zamość) who had completed the training. The analysis of the results was conducted using descriptive statistics. Results. The respondent group comprised solely of women, mainly over 40 years of age (76%) with up to 25 years of professional experience (65%) and with secondary education (61%). Most of the participants (95%) learned about the course from their superiors. They all claimed that completing the course broadened their knowledge and skills and it would prove useful for their current job. The majority confirmed that the training boosted their professional and social confidence, and inspired them to continue their professional development and gain new qualifications. The organization of the course (both in terms of facilities and the professional experience of the trainers) was evaluated as “good” or “very good”. The participants of the course positively evaluated both its organization and content. They raised their geriatric care qualifications, which boosted their confidence. Although the course had been advertised in professional journals and the media, a significant majority of participants learned about it from their superiors. This would suggest that nurses are insufficiently engaged in their individual pursuit of further education.References
Mianowany ME, Maniecka-Bryla I, Drygas WK. Starzenie się populacji jako ważny problem zdrowotny i społeczno-ekonomiczny. Gerontol Pol 2004; 12(4): 172–175.
GUS. Sytuacja demograficzna osób starszych i konsekwencje starzenia się ludności Polski w świetle prognozy na lata 2014–2050. Strona internetowa: https://www.google.pl; (dostęp 21.02.2015 r. godz.19.00).
Minois G. Historia starości. Od Antyku do renesansu. Tłum. Marczewska K. Warszawa: Marabut; 1995: 326.
Błędowski P, Szatur B, Szweda-Lewandowska Z, i wsp. Raport na temat sytuacji osób starszych w Polsce. Warszawa: Instytut Pracy i Spraw Socjalnych; 2012.
Założenia długofalowej polityki senioralnej w Polsce na lata 2014– 2020. Warszawa: Monitor Polski. Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 lutego 2014 r., poz.118 z dnia 24 grudnia 2013 r.
Wieczorowska-Tobis K. Geriatria i gerontologia. Specyfika pacjenta starszego. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL; 2013:18–27.
Bień B, Wojszel BZ, Wilmańska J, i wsp. Epidemiologiczna ocena rozpowszechnienia niesprawności funkcjonalnej u osób w późnej starości a świadczenie opieki. Gerontol Pol 1999; 7(2): 42–47.
Błędowski P. Zaspokajanie potrzeb opiekuńczych ludzi starych. Strategie działania w starzejącym się społeczeństwie. Tezy i rekomendacje. Warszawa: Rzecznik Praw Obywatelskich; 2012: 55–63; 2012.
CBOS. Komunikat badań. Rodzina – jej współczesne znaczenie i rozumienie. Strona internetowa: http://www.cbos.pl/ (dostęp 21.02.2015).
Szukalski P, Warzywoda-Kruszyńska W. Rodzina w zmieniającym się społeczeństwie polskim. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego; 2004: 272.
Dziechciaż M, Guty E, Wojtowicz A, i wsp. Zapotrzebowanie na opiekę długoterminową wśród starszych mieszkańców wsi. Now Lek 2012; 81(1): 26–30.
Porzych K, Kędziora-Kornatowska K, Polak A, i wsp. Psychologiczne aspekty starzenia się i starości. Gerontol Pol 2004; 12(4): 165–168.
Ustawa z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz.U. z 2014 r., poz. 1435, z późn. zm.).
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 29 października 2003 r. w sprawie kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych (Dz.U. nr 197, poz. 1923).
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 29 października 2003 r. w sprawie wykazu dziedzin pielęgniarstwa oraz dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których może być prowadzona specjalizacja i kursy kwalifikacyjne oraz ramowych programów specjalizacji dla pielęgniarek i położnych (Dz.U. nr 197, poz. 1922, z późn. zm.).
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 21 października 2003 r. w sprawie wysokości opłaty wnoszonej przez pielęgniarkę, położną za egzamin państwowy (Dz.U. nr 189, poz. 1863).
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie wykazu dziedzin pielęgniarstwa oraz dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których może być prowadzona specjalizacja oraz kursy specjalizacyjne (Dz.U. z 2013 r., poz. 1562).
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 listopada 2007 r. w sprawie zakresu i rodzaju świadczeń zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych i rehabilitacyjnych udzielanych przez pielęgniarkę albo położną samodzielnie bez zlecenia lekarskiego (Dz.U. nr 210, poz. 1540).
Program kształcenia kursu specjalistycznego „Kompleksowa pielęgniarska opieka nad pacjentami z najczęstszymi schorzeniami wieku podeszłego”. Program przeznaczony dla pielęgniarek. Opracowany w ramach projektu systemowego „Rozwój kwalifikacji i umiejętności kadry pielęgniarskiej w kontekście zmian epidemiologicznych będących następstwem starzejącego się społeczeństwa” – współfinansowanego przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. Warszawa: Centrum Kształcenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położnych; 2013.
Tomaszewska M, Cieśla D, Czerniak J, i wsp. Możliwość doskonalenia zawodowego pielęgniarek – potrzeby a rzeczywistość. Probl Pielęg 2008; 16(1, 2): 40–47.
Palczewska A, Analiza kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych na północno-wschodnim Mazowszu. Probl Pielęg 2008; 16(3): 285–292.
Cisoń-Apanasewicz U, Gaweł G, Ogonowska D, i wsp. Opinie pielęgniarek na temat kształcenia podyplomowego. Probl Pielęg 2009; 17(1): 32–37.
Banaszkiewicz M, Dmowska A, Andruszkiewicz A, i wsp. Profesjonalizm we współczesnym pielęgniarstwie. Probl Pielęg 2006; 1–2: 106–109.
Krupińska E. Kształcenie podyplomowe pielęgniarek – potrzeba czy obowiązek. Piel Zdr Publ 2011; 1(4): 321–326.